„Dziecko salonu” to zaskakuj\u0105ca powie\u015b\u0107 modernistyczna, kt\u00f3ra wy\u0142ania si\u0119 z formacji kulturowej, a nast\u0119pnie j\u0105 rozsadza, pozostawiaj\u0105c czytelnika w pewnym zdumieniu. Mo\u017cna j\u0105 odczytywa\u0107 na wielu poziomach: jako krytyk\u0119 mieszcza\u0144skiej moralno\u015bci, wywy\u017cszaj\u0105c\u0105 indywidualny bunt, oraz jako opowie\u015b\u0107 o krzywdzie cz\u0142owieka i cierpieniu, kt\u00f3re determinuj\u0105 \u017cycie jednostki i s\u0105 dziedziczone przez kolejne pokolenia.<\/p>\n\n\n\n
Bohaterem i narratorem jest syn fabrykanta myd\u0142a, kt\u00f3ry po powrocie z zagranicy nie mo\u017ce odnale\u017a\u0107 si\u0119 w mieszcza\u0144skiej rzeczywisto\u015bci. Po pr\u00f3bie samob\u00f3jczej opuszcza dom i schodzi po drabinie spo\u0142ecznej, poszukuj\u0105c prawdziwego \u017cycia i materia\u0142u do napisania ksi\u0105\u017cki. Odkrywa g\u0142\u00f3wnie krzywd\u0119 istnienia – swoj\u0105 i innych. Jest to tak przyt\u0142aczaj\u0105ce, \u017ce bohater przestaje prowadzi\u0107 zapiski, milknie, a powie\u015b\u0107 ko\u0144czy si\u0119 jego krzykiem.<\/p>\n\n\n\n
To nie jest powie\u015b\u0107 dla dzieci, chocia\u017c to w\u0142a\u015bnie one s\u0105 jej bohaterami. To na ich przyk\u0142adzie najwyra\u017aniej wida\u0107 niesprawiedliwo\u015b\u0107 i spo\u0142eczn\u0105 krzywd\u0119. Co wi\u0119cej, dzieci s\u0105 kszta\u0142towane przez rodzin\u0119 – rodzaj ucisku – s\u0105 tresowane do pe\u0142nienia swoich r\u00f3l. Odbierane jest im ich cz\u0142owiecze\u0144stwo, t\u0142umi si\u0119 w nich duchowe potrzeby i wy\u017csze instynkty, aby spe\u0142nia\u0142y oczekiwania rodzic\u00f3w i spo\u0142ecze\u0144stwa. Dotyczy to zar\u00f3wno rodzin mieszcza\u0144skich, jak i proletariackich.<\/p>\n\n\n\n
Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na form\u0119 powie\u015bci. Cho\u0107 w zasadzie jest to rodzaj dziennika, wewn\u0105trz znajduj\u0105 si\u0119 literackie szkice bohatera, pomys\u0142y na powie\u015b\u0107 oraz p\u00f3\u017aniejsze redakcyjne poprawki (cz\u0119sto o charakterze autoironicznym). Z dzisiejszej perspektywy stanowi to intryguj\u0105cy eksperyment formalny, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniejszy postmodernizm nie od\u017cegna\u0142by si\u0119 od niego nawet po stu latach.<\/p>\n\n\n\n
Oto tekst powie\u015bci (Ksi\u0105\u017ck\u0119 mo\u017cna te\u017c pobra\u0107 w formacie epub na czytniki: link<\/a>):<\/p>\n\n\n\n